PIAST BYŁ ZESPOŁEM Z POTENCJAŁEM

Urodzony w Szczecinie Władysław Szaryński to postać doskonale znana w polskim futbolu.

Największe sukcesy święcił w Górniku Zabrze, z którym dwukrotnie zdobywał tytuł mistrza Polski i trzykrotnie sięgał po krajowy puchar. Wystąpił również w finale Pucharu Zdobywców Pucharów przeciwko Manchesterowi City.

Równie piękna kartę zapisał Szaryński w Zagłębiu Sosnowiec (dwa triumfy w Pucharze Polski).

O fenomenie zabrzańskiego Górnika i udanej karierze opowiadał w rozmowie z Sebastianem :

https://sport.tvp.pl/49968245/kim-jest-wladyslaw-szarynski-historia-pilkarza-ktory-odnosil-sukcesy-z-gornikiem

Z kolei podczas niedawnej wizyty w Sosnowcu skupiliśmy uwagę na okresie noworudzkim i pracy szkoleniowej w Piaście w sezonie 1988/89.

Korzystając z okazji pragniemy podziękować trenerowi Wiesławowi Brai za życzliwość i nieustanną gotowość pomocy. Dziękujemy również władzom klubu za pamiątki przekazane Władysławowi Szaryńskiemu.

Zapraszamy do lektury.

PO PIERWSZYM TRENINGU CHCIAŁEM ZREZYGNOWAĆ!

Rozmowa z Ernestem skłoniła nas do refleksji nad rolą klubu w funkcjonowaniu lokalnej społeczności.

Porozmawialiśmy więc o magii marzeń i poczuciu identyfikacji z noworudzkim Piastem.

Żegnając wieloletniego kapitana zespołu pozwalamy sobie również na skromne podziękowania. Oglądanie Ernesta w akcji było przyjemnością, podobnie jak rozmowa, którą odbyliśmy kilka tygodni temu.

Zapraszamy.

OBROŃCA GRAJĄCY PO ANGIELSKU

 W plebiscycie na najbardziej sympatycznego piłkarza w dziejach Piasta zająłby miejsce w ścisłej czołówce. Rozmowy z Krzysztofem Pasiutem to zawsze spora przyjemność i nie inaczej było tym razem.

Zapraszamy.

TO BYŁA PRZYGODA ŻYCIA

Jest jednym z najlepszych strzelców w dziejach noworudzkiego Piasta, kojarzonym przez pryzmat trzecioligowej rzeczywistości lat dziewięćdziesiątych. Imponuje poczuciem humoru, dystansem i dobrą pamięcią. Nie unika odważnych sądów, zdecydowanie broniąc swych racji.

Oto Paweł Hupało, czyli popularny „Piko”.

TRENERZY

 To już ostatnia część jubileuszowych prezentacji.

Prezentujemy sylwetki dziewięciu szkoleniowców, spośród których wybrany zostanie trener 75-lecia.

Niniejszym ogłaszamy rozpoczęcie głosowania.

O szczegółach na bieżąco informował będzie administrator strony.

NAPASTNICY

 „ Mnie się wydaje, że wygra drużyna, która strzeli więcej bramek ” – mawiał Kazimierz Górski.

Nic prostszego, prawda? Umieszczenie piłki w prostokącie o wymiarach 2,44x7,32 to dla wielu sympatyków futbolu bułka z masłem. Czy na pewno?

Na przestrzeni dziesiątek lat bramki dla noworudzkiej drużyny zdobywali zawodnicy wybitni. Ku chwale Węglowca, Górnika, czy wreszcie Piasta radowali kibiców swą skutecznością.

W konstelacji zaprezentowanych nazwisk znajdziemy i te powszechnie znane, jak i skazane (zazwyczaj niesłusznie) na zapomnienie. To zazwyczaj oni decydowali (decydują) o obliczu zespołu.

Wybór nie należy do najprostszych.

Zapraszamy.

POMOCNICY

Do gry wchodzą pomocnicy. W większości przypadków gracze wybitni, zachowując wszelkie proporcje – prawdziwe gwiazdy noworudzkiej kopanej! Mnogość nazwisk i związanych z nimi wspomnień przyprawić może o ból głowy. Urodzeni kreatorzy, szybcy skrzydłowi i gracze o profilu bardziej defensywnym. Niespełnione talenty, postaci tragiczne, a niekiedy budzący ambiwalentne odczucia. Trwoniący talent w restauracji „Sudecka”, tudzież solidni, hołdujący ciężkiej, sumiennej pracy.

Elitarna grupa dwudziestu jeden piłkarzy, tak zwane „oczko”.

Selekcja nie należała do najprostszych. Przykładowo – do ostatnich chwil trwały dywagacje dotyczące Dariusza Dziarmagi.

Zapisał on przyzwoitą kartę we wrocławskim Śląsku, legnickiej Miedzi, a przede wszystkim lubińskiego Zagłębia.

Uznaliśmy wszakże, może nieco na przekór, iż pochodzący ze Ścinawki piłkarz właśnie w wyżej wymienionych klubach zaprezentował pełnię swego talentu.

Uważny kibic zauważy również nieobecność Stanisława Szymury i Łucjana Gojnego. Całkiem słusznie. Śpieszymy donieść, iż obaj piłkarze zakwalifikowani zostali do grona atakujących. Co więcej, statystyki obu graczy, przede wszystkim znanego z występów w Lechu Gojnego, w pełni upoważniają nas do tejże roszady. Owym poczynaniom służyć mają zaprezentowane ustawienia taktyczne, przy pomocy których wybierana będzie jedenastka.

Wreszcie ostatni z pominiętych – Bartłomiej Książek. Gracz niezwykle ofiarny ( trzy wybite zęby w derbowym pojedynku z Górnikiem).

Mimo uznania dla jego klasy zdecydowaliśmy się na uhonorowanie zawodników z przełomu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Lesław Sołobodowski, Stanisław Czerwiński, czy Leszek Szulicki wywierali ( naszym zdaniem) większy wpływ na poczynania zespołu Piasta.

Abstrahując od dywagacji warto pamiętać, iż historia miejscowego klubu liczy już 75-lat. Bywa i tak, że w opinii wielu – zaczyna się ona w momencie świadomego uczęszczania na stadion położony przy ulicy Sportowej. Nic bardziej mylnego. Niechaj owa wycieczka w futbolową przeszłość Nowej Rudy stanowi pewnego rodzaju preludium do finalnego efektu naszej pracy.

Nieśmiało musimy zauważyć, że pomocnicy to mocny punkt naszego zestawienia. Jakich wyborów dokonają kibice?

Zapraszamy.